«Εριδες» ειδικών... για τον αγριόχοιρο! ,



Στην Ισπανία η κατάσταση είναι παρόμοια: «Ο πληθυσμός του αγριόχοιρου έχει αυξηθεί σε όλη την ισπανική επικράτεια». Παρόμοιες είναι και οι αναφορές από χώρες που δεν έχουν κοινά σύνορα με την Ισπανία, όπως το Λουξεμβούργο, η Γερμανία, η Πολωνία, η Ελβετία».

Παλαιότερα, όταν οι αριθμοί του αγριόχοιρου μειώνονταν, το φταίξιμο έπεφτε στους κυνηγούς και το κυνήγι. Ακόμη και όταν δεν μειώνονταν, το φταίξιμο ήταν δικό μας. Θα θυμάστε εκείνη τη θλιβερή διαπίστωση του Μάριου Πλωρίτη, πριν από χρόνια στο «Βήμα», που έλεγε ότι αν παρατηρείται αύξηση του αγριόχοιρου στην Ελλάδα, τότε... αυτό αποτελεί εξαίρεση διεθνώς, αφού μειώνεται σε όλο τον κόσμο! Το 1974, όταν το Καντόνι της Γενεύης απαγόρευσε το κυνήγι για λόγους «ιδεολογικούς» και άρχισε να εμφανίζεται πρόβλημα με τις ζημιές από τους αγριόχοιρους, οι επιστήμονες του καντονίου έριξαν το φταίξιμο για την αύξηση στους.... κυνηγούς.

«Επειδή παραμένει το κυνήγι ανοικτό σε όμορες περιοχές οι αγριόχοιροι βρίσκουν καταφύγιο στη μικρή και απροστάτευτη Γενεύη», έλεγαν. Τώρα όμως άλλαξαν τα πράγματα διότι οι αγριόχοιροι αυξάνονται παντού, οπότε δεν υπάρχει πια άλλοθι για επιστήμονες και πανεπιστήμονες των καφενείων να ρίξουν το φταίξιμο στους κυνηγούς. Κάπου αλλού πρέπει να βρεθεί η εξήγηση, για τη ραγδαία αύξηση αυτού του έντονα κυνηγημένου ζώου. Και εδώ φαίνεται να αρχίζει ένα άλλο γαϊτανάκι, που πάλι βάζει τους κυνηγούς στο στόχαστρο!

Αύξηση & ζημιές
Οι ερευνητές στο Λουξεμβούργο επισημαίνουν την αύξηση του αγριόχοιρου, και μαζί με αυτή τις ζημιές που προκαλεί στις καλλιέργειες. Εκτός από τις άμεσες ζημιές, υπάρχει και ανησυχία για τις ασθένειες που μπορεί να μεταδώσει σε οικόσιτα γουρούνια.

Τα συμπεράσματά τους είναι ότι για την αύξηση φταίνε ?οι κυνηγοί, που ταΐζουν τους αγριόχοιρους με ειδικές ταΐστρες στα λιγοστά δάση του Λουξεμβούργου (που έχει έκταση όση η Αττική και η Βοιωτία).

Η ικανότητα του αγριόχοιρου να γεμίζει αυτά τα κενά που αφήνει η απόσυρση του ανθρώπου αποδεικνύεται από τη ραγδαία εξάπλωση του ζώου στην Πελοπόννησο.

Η ικανότητα του αγριόχοιρου να γεμίζει αυτά τα κενά που αφήνει η απόσυρση του ανθρώπου αποδεικνύεται από τη ραγδαία εξάπλωση του ζώου στην Πελοπόννησο.

Το συμπέρασμά τους λοιπόν είναι ότι το τάισμα οδηγεί σε αύξηση και αυτή σε ζημιές. Μη βιάζεστε όμως! Οι μελετητές στη Γενεύη βρήκαν ότι η λύση για τη μείωση των ζημιών στις καλλιέργειες-και ειδικά στα αμπέλια του Καντονίου της Γενεύης- είναι το τάισμα των αγριόχοιρων στα δάση. Δηλαδή, οι βιολόγοι της Γενεύης υιοθετούν τη μέθοδο διαχείρισης? που ενοχοποιούν οι Λουξεμβουργιανοί συνάδελφοί τους! Αυτό όμως που δεν αναφέρουν οι επιστήμονες της Γενεύης στις μελέτες τους είναι η διατεταγμένη εκτέλεση αγριόχοιρων από εντεταλμένους δασοφύλακες, σε σημεία που παρατηρούνται συχνές ζημιές.

Οταν λοιπόν εκτελείς δεκάδες ζώα και ταΐζεις τα υπόλοιπα, λογικό είναι να μην έχεις μεγάλο πρόβλημα με ζημιές. Αλλωστε ο έλεγχος του πληθυσμού μέσα από οργανωμένες παγάνες είναι το μέσο που προτείνουν οι Γερμανοί μελετητές, που δεν έχουν τις αγκυλώσεις των Ελβετών.

Η γρήγορη ανασκόπηση των μελετών δείχνει ότι δεν υπάρχει πειστική εξήγηση (από τους επιστήμονες) για την πανευρωπαϊκή αύξηση του αγριόχοιρου. Βέβαια, οι επιστήμονες δεν έχουν την ελευθερία της πιθανολόγησης, διότι τα συμπεράσματα τους υπόκεινται στον έλεγχο των συναδέλφων τους και πρέπει να είναι ακριβή. Εμείς, όμως, δεν έχουμε τέτοιο εμπόδιο, και μπορούμε να κάνουμε μερικές εκτιμήσεις.

Ερημη ύπαιθρος
Παλαιότερα, όταν η ευρωπαϊκή ύπαιθρος ήταν πιο πυκνοκατοικημένη, ο αγριόχοιρος βρισκόταν στο στόχαστρο πιο συχνά, διότι οι ζημιές του ήταν άμεσα αισθητές και οικονομικά πιο απειλητικές στις μικρές καλλιέργειες.

Η αστυφιλία άφησε την ύπαιθρο αδειανή. Αυτό δεν είναι σχήμα λόγου.

Στο ερημωμένο Τσέρνομπιλ οι αγριόχοιροι και οι λύκοι γέμισαν το κενό, και τα ίχνη τους παρατηρούνται σε όλη την έκταση της αποκλεισμένης περιοχής. Στο ερημωμένο Τσέρνομπιλ οι αγριόχοιροι και οι λύκοι γέμισαν το κενό, και τα ίχνη τους παρατηρούνται σε όλη την έκταση της αποκλεισμένης περιοχής.

Οποιος έχει ταξιδέψει στην Ευρώπη με αυτοκίνητο και έχει δει πόσο αδειανή είναι η ύπαιθρος, καταλαβαίνει ότι το κενό που αφήνουν οι άνθρωποι το συμπληρώνει η φύση. Ακόμη και στο ερημωμένο Τσέρνομπιλ οι αγριόχοιροι και οι λύκοι γέμισαν το κενό, και τα ίχνη τους παρατηρούνται σε όλη την έκταση της αποκλεισμένης περιοχής.

Πρόσφατα, σε διαδρομή από τη Λιβαδειά μέχρι τη διασταύρωση του Μπράλου μετρήσαμε τρία αυτοκίνητα και είδαμε λιγότερους από δέκα ανθρώπους στα χωράφια. Στα δε ορεινά της Φθιώτιδας είναι εμφανή τα πουρνάρια που καλύπτουν τα χωράφια (που άλλοτε καλλιεργούνταν και μάλιστα έντονα, με δύο σπορές τον χρόνο).

Η ικανότητα του αγριόχοιρου να γεμίζει αυτά τα κενά που αφήνει η απόσυρση του ανθρώπου, αποδεικνύεται από τη ραγδαία εξάπλωση του ζώου στην Πελοπόννησο. Από είκοσι ζώα το 1989, σήμερα υπολογίζεται ότι ο αγριόχοιρος αριθμεί 20.000 ζώα. Το ερώτημα είναι για πόσο μπορεί να συνεχιστεί αυτή η αύξηση...

Ποιο άραγε είναι το σημείο κορεσμού ενός τόπου με αγριόχοιρους;

Αν κρίνουμε από μέρη που εποικίστηκαν από αδέσποτα πρώην οικόσιτα γουρούνια (Αυστραλία, νησιά Χαβάης, Τέξας, Καλιφόρνια κ.α.), το όριο είναι αρκετά πιο ψηλά από ότι τα 20.000 γουρούνια σε μια περιοχή σαν την Πελοπόννησο.

Εχουμε λοιπόν προοπτικές για ακόμη περισσότερα γουρούνια, και αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε και περισσότερους γουρουνοκυνηγούς.

Θα έχει ενδιαφέρον η εξέλιξη αυτού του κυνηγίου, όπως και το ερώτημα του κατά πόσο θα ακολουθήσει την πορεία του λαγοκυνηγίου.

Παλαιότερα, στη δεκαετία του 1970, οι λαγοκυνηγοί ήταν λίγοι διότι και οι λαγοί ήταν λίγοι. Σταδιακά, καθώς αυξανόταν ο λαγός (από εμπειρική παρατήρηση αυτό) παρατηρήθηκε το φαινόμενο των κυνηγών που άρχισαν να αγοράζουν λαγόσκυλα και να επιδίδονται στο κυνήγι του λαγού.

Τα γουρουνοτούφεκα
Εμπειρικά πάντα, παρατηρώ ένα παρόμοιο φαινόμενο με φίλους που πρόσφατα το «έριξαν» στο κυνήγι του αγριόχοιρου.

Παροπλίζοντας τα τσιχλοτούφεκα και στρεφόμενοι προς τα γουρουνοτούφεκα και επαφές με παρέες γουρουνάδων.

Η στροφή προς το «χοντρό» κυνήγι φέρνει και μια περιφρόνηση προς το κυνήγι πουλιών, στάση παρόμοια με αυτή των κυνηγών της Κεντρικής Ευρώπης, που ακούνε για κυνήγι τσίχλας και αμέσως σε ρωτάνε αν είσαι Ιταλός ή Ελληνας.

Η εξέλιξη είναι όντως ενδιαφέρουσα για την πορεία του πληθυσμού του αγριόχοιρου και την πορεία των κυνηγών που θα συνδεθούν με το κυνήγι του.

Λέτε μέσα από αυτή την κυνηγετική εξέλιξη να γίνουμε Αυστρία;

ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΥΠΡΙΔΗΜΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΡΧΕΙΟ FRANCHI 

 

ΚΥΝΗΓΙ ethnos.gr

Άλλα άρθρα

comments powered by Disqus

[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button