Οι εποχικοί κίνδυνοι ,



Δεν αναφερόμαστε μόνο στα λοιμώδη νοσήματα (Ερλίχια - Λεϊσμάνια) αλλά και σε άλλα, όπως θερμοπληξία, κυστίτιδες από ξένα σώματα (άγανα), δηλητηριάσεις, που όπως είναι γνωστό παρουσιάζονται με μεγαλύτερη συχνότητα κατά τους θερινούς μήνες, όπου τα ζώα κυκλοφορούν ελεύθερα στην ύπαιθρο και είναι περισσότερο εκτεθειμένα. Αυτά που παρουσιάζουν μεγαλύτερη συχνότητα και σοβαρότητα είναι η λεϊσμανίαση, η ερλιχίωση, η θερμοπληξία και οι δηλητηριάσεις.

Λεϊσμανίαση & συμπτώματα
Η λεϊσμανίαση είναι μια ανθρωποζωονόσος, μπορεί να προσβάλει δηλαδή και τα ζώα και τον άνθρωπο και οφείλεται σε ένα πρωτόζωο (L. Donovani) που μεταδίδεται με το τσίμπημα της σκνίπας. Τα συμπτώματα ποικίλλουν και η ασθένεια μπορεί να φανερωθεί με πολλές μορφές. Συνήθως όμως παρατηρείται προοδευτικό αδυνάτισμα του ζώου, παρόλο που η όρεξή του παραμένει σταθερή ή και πολλές φορές είναι αυξημένη, αδυναμία και έλλειψη αντοχής, εμφάνιση πυρίτιδας στο τρίχωμα του ζώου αλλά και άλλες δερματικές αλλοιώσεις, όπως εξελκώματα και πτώση του τριχώματος σε ορισμένες περιοχές του σώματος, κυρίως γύρω από τα μάτια. Αλλες φορές μπορεί να παρατηρηθεί αιμορραγική διάθεση, κυρίως από τη μύτη (επίσταξη). Η θεραπεία αυτής της ασθένειας παρουσιάζει μεγάλο ποσοστό επιτυχίας όταν εντοπιστεί στα αρχικά της στάδια και γι’ αυτό η προληπτική αιμοληψία και ο έλεγχος του σκύλου κάθε 6 μήνες είναι η καλύτερη προστασία που μπορούμε να προσφέρουμε. Η άλλη νόσος που παρουσιάζεται με μεγάλη συχνότητα στις περιοχές αυτές είναι η ερλιχίωση, που οφείλεται σε έναν μικροοργανισμό (Erlichia canis) και μεταδίδεται από τα τσιμπούρια. Αυτός ο μικροοργανισμός δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο, αλλά είναι εξίσου σοβαρός και επικίνδυνος για τα ζώα όσο και ο προηγούμενος. Μαζί με τα συμπτώματα γενικής φύσεως, όπως είναι ο πυρετός, η κατάπτωση, η ανορεξία, το αδυνάτισμα, μπορεί να παρατηρηθούν και σε αυτήν την ασθένεια αιμορραγική διάθεση αλλά και εμετοί, διάρροια, δύσπνοια και συμπτώματα νευρικής φύσεως.

Η καλύτερη πρόληψη είναι η καταπολέμηση των τσιμπουριών και η θεραπεία επιτυγχάνεται με τετρακυλίνες, ενώ σε πιο σοβαρές καταστάσεις απαιτείται μετάγγιση αίματος. Ως θερμοπληξία ορίζεται η οξεία άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος πάνω από 41-43 βαθμούς Κελσίου, που απαιτεί άμεση ιατρική επέμβαση. Είναι δυνατόν να προκληθεί λόγω εντατικής άσκησης του ζώου, έκθεσή του θερμό (38-46 βαθμούς Κελσίου) και υγρό περιβάλλον, ή περιορισμού του σε θερμό χώρο με ανεπαρκή αερισμό.

Πρώτες βοήθειες...
Τα νοσήματα που παρουσιάζουν μεγαλύτερη συχνότητα είναι η λεϊσμανίαση, η ερλιχίωση, η θερμοπληξία και οι δηλητηριάσεις. Σε περιπτώσεις προσβολής του κεντρικού νευρικού συστήματος, το ζώο μπορεί να πέσει σε κωματώδη κατάσταση. Τα νοσήματα που παρουσιάζουν μεγαλύτερη συχνότητα είναι η λεϊσμανίαση, η ερλιχίωση, η θερμοπληξία και οι δηλητηριάσεις. Σε περιπτώσεις προσβολής του κεντρικού νευρικού συστήματος, το ζώο μπορεί να πέσ Οι διάφοροι παράγοντες που είναι δυνατό να οδηγήσουν σε θερμοπληξία επιδρούν πάνω στην ισορροπία των μηχανισμών παραγωγής και απώλειας θερμοκρασίας του οργανισμού. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με τη διάρκεια και τη σοβαρότητα της προσβολής. Κατά τα αρχικά στάδια, η θερμοκρασία του σώματος είναι συνήθως υψηλότερη των 43 βαθμών Κελσίου. Το ζώο παρουσιάζει έντονη ταχύπνοια, σιελόρροια, κατάπτωση, συμφορημένους βλεννογόνους, ταχυκαρδία. Σε περιπτώσεις προσβολής του κεντρικού νευρικού συστήματος, το ζώο μπορεί να πέσει σε κωματώδη κατάσταση, ενώ δεν είναι σπάνια η εμφάνιση σπασμών ή επιληπτικών κρίσεων. Επίσης το ζώο μπορεί να παρουσιάζει αιμορραγική διάθεση.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της θερμοπληξίας απαιτεί ταχύτατη μείωση της θερμοκρασίας του σώματος και πρέπει να αρχίσει από το σπίτι ακόμα, πριν από την προσκόμιση του ασθενούς στο ιατρείο.

Η πρώτη συμβουλή προς τους ιδιοκτήτες είναι να βρέξουν όλο το σώμα του ζώου με κρύο νερό και κατά τη διαδρομή προς τον κτηνίατρο να έχουν σε λειτουργία των κλιματισμό του αυτοκινήτου ή να έχουν ανοιχτά όλα τα παράθυρά του.

Η πρόγνωση ποικίλλει και εξαρτάται κυρίως από τη διάρκεια και τον βαθμό της υπερθερμίας.

Οσο ταχύτερα επανέλθει η θερμοκρασία του σώματος στα φυσιολογικά όριά της τόσο η πρόγνωση γίνεται ευνοϊκότερη, ενώ αντίθετα όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια της υπερθερμίας τόσο μεγαλύτερη καταστροφή επέρχεται στα ζωτικά όργανα.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΛΗΜΑΝΗΣ (ΚΤΗΙΑΤΡΟΣ)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΒΑΣ

ΚΥΝΗΓΙ ethnos.gr

Άλλα άρθρα

comments powered by Disqus

[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button