Ο... εκτοξευόμενος «λαγός»!



Σε επίπεδο σκοπευτηρίων η Ελλάδα είναι μια αδικημένη χώρα, δεν γράφουμε κάτι καινούργιο... Και είναι μια «αδικία» που αφορά όλους τους κυνηγούς, ιδιαίτερα... τους λαγοκυνηγούς, που ποτέ δεν είχαν την ευκαιρία να προπονηθούν σε βολές που να τους ταιριάζουν. Ε, λοιπόν, αυτό άλλαξε, τουλάχιστον για την Αττική!

Με πρωτοβουλία του σκοπευτηρίου του Κυνηγετικού Συλλόγου Πειραιά, οι λαγοκυνηγοί απέκτησαν επιτέλους έναν «λαγό» σε... πιάτο, για να δοκιμάζουν και να εξασκούν τις ικανότητές τους. Μια νέα κυκλική μηχανή έκανε τη διαφορά και έφερε... τα νέα πιάτα μπροστά από τους βατήρες.

Αφιερώσαμε όλο τον χρόνο μας στο συγκεκριμένο «πιάτο», που ήταν ιδιαίτερα απολαυστικό με τα «τσαλιμάκια» του και τις αναπηδήσεις του.
Αφιερώσαμε όλο τον χρόνο μας στο συγκεκριμένο «πιάτο»,
που ήταν ιδιαίτερα απολαυστικό με τα «τσαλιμάκια» του και τις αναπηδήσεις του.
 

Χωρίς καμία εξωτερική βοήθεια, είτε από την Πολιτεία είτε από τους εμπόρους του κυνηγετικού χώρου, οι άνθρωποι του σκοπευτηρίου επένδυσαν χρήμα και προσωπική εργασία, για να βελτιώσουν τις προσφορές του Σπόρτινγκ.

«Ακούγεται υπερβολικό, αλλά όλοι περίμεναν το πιάτο-λαγό. Υπήρξε μεγάλος ενθουσιασμός μόλις τον ξεκινήσαμε και μεγάλη συμμετοχή από την πρώτη μέρα λειτουργίας του» μας λέει ο Μίμης Μπογιάκης, ο άνθρωπος που έχει μεταλλάξει το σκοπευτήριο του Σχιστού, με υπερσύγχρονες μηχανές, υπόστεγα και πολλές ακόμη επενδύσεις στον χώρο.

«Θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους κυνηγούς, μια και το σκοπευτήριο είναι πρώτα απ' όλα εκπαιδευτήριο των κυνηγών. Αυτός είναι ο κύριος σκοπός της λειτουργίας του» εξηγεί ο κ. Μπογιάκης. Και ο στόχος επετεύχθη, παρότι ο... εκτοξευόμενος «λαγός» είναι ασύμφορος, αφού η τιμή του δίσκου είναι διπλάσια από αυτήν του κανονικού!

Το πιάτο του λαγού έρχεται από αριστερά και πρέπει να έχει «χτυπηθεί» πριν περάσει την ευθεία της τραβέρσας και χαθεί στα υπολείμματα των σπασμένων δίσκων.
Το πιάτο του λαγού έρχεται από αριστερά και πρέπει να έχει «χτυπηθεί» πριν περάσει την
ευθεία της τραβέρσας και χαθεί στα υπολείμματα των σπασμένων δίσκων.
 

Μετά την πρώτη γνωριμία με το νέο πιάτο, όπως αυτό βγαίνει από τη Θύρα 7, χρησιμοποιήσαμε ως «λαγοτούφεκο» την καραμπίνα Α400 της Beretta και σταθήκαμε στους βατήρες για να δοκιμάσουμε τις ικανότητές μας. Σε απόσταση 25-30 μέτρων και ανάλογα τον βατήρα, το πιάτο του λαγού ξεπετάγεται με αρχική ταχύτητα 50 μέτρα το δευτερόλεπτο. Βγαίνει από αριστερά, μπροστά ακριβώς από τον σκοπευτή, που θα πρέπει να το πετύχει μέσα στα λίγα δευτερόλεπτα πριν κρυφτεί πίσω από τα διαχωριστικά των σταδίων. Αν σκεφτούμε ότι ο πραγματικός λαγός δεν τρέχει περισσότερο από 16 μέτρα το δευτερόλεπτο, καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολη είναι η προπόνηση στο «ομοίωμα»...

Ο Μίμης Μπογιάκης, η ψυχή του Σκοπευτηρίου των κυνηγών του Πειραιά, με τον Α. Μπληζιώτη.
Ο Μίμης Μπογιάκης, η ψυχή του Σκοπευτηρίου των κυνηγών του Πειραιά, με τον Α. Μπληζιώτη.
 

Επιπλέον, ο πήλινος δίσκος μπορεί εύκολα να σε ξεγελάσει! Κυρίως επειδή «σαλτάρει» και κυλάει σε ένα χωμάτινο έδαφος με πέτρες, ξύλα αλλά και υπολείμματα συντετριμμένων δίσκων, που αλλάζουν την πορεία του ή τον αναγκάζουν να αναπηδάει!

Η... «συμπεριφορά»

Η θυρίδα εκτόξευσης.
Η θυρίδα εκτόξευσης.
 
Η ίδια η μορφολογία του εδάφους και τα σπασμένα πιάτα αλλάζουν τόσο πολύ την πορεία του «λαγού», που κάθε φορά έχει και άλλη... συμπεριφορά. Εννοείται ότι αυτό κάνει ακόμη πιο δύσκολη τη σκόπευση, αλλά και πιο ευχάριστη συνάμα, ειδικά στις μεγάλες αναπηδήσεις... Αφιερώσαμε όλο τον χρόνο μας στο συγκεκριμένο «πιάτο», που ήταν ιδιαίτερα απολαυστικό με τα «τσαλιμάκια» του και τις αναπηδήσεις του. Και ύστερα από αρκετές βολές καταλάβαμε ότι η κάννη πρέπει να είναι λίγο χαμηλότερα από την πορεία που διανύει ο δίσκος... Αυτό όμως είναι εύκολο να εμπεδωθεί, αφού στο σημείο εξόδου του πιάτου έχει τοποθετηθεί λευκό χρώμα, για να διακρίνει γρήγορα ο σκοπευτής τον... εκτοξευόμενο «λαγό».
Η μηχανή του «λαγού».
Η μηχανή του «λαγού».
 

Συμβουλές...
Η επώμιση πρέπει να γίνεται με την πρώτη καθαρή οπτική επαφή, πριν ο δίσκος φτάσει στα διάσπαρτα σπασμένα πιάτα που αλλοιώνουν το φόντο! Επίσης, οι... φανατικοί του είδους μάς είπαν ότι καλό είναι να αποφεύγονται οι υπερβολικές προσκοπεύσεις σε αυτό τον δίσκο...

Το ειδικό πιάτο.
Το ειδικό πιάτο.
 

Οι περισσότεροι λαγοκυνηγοί, πάντως, είναι περισσότερο εξοικειωμένοι με την τουφεκιά στον λαγό που απομακρύνεται. Τη θεωρούν, λοιπόν, πιο εύκολη, κάτι που όμως δεν ισχύει, αφού τη στιγμή της βολής ο στόχος κρύβεται από το στόμιο του όπλου. Με την προπόνηση στο σκοπευτήριο, όπου η βολή είναι τραβέρσα, ο λαγοκυνηγός μπορεί να εκπαιδευτεί ώστε το στόμιο του όπλου να μην καλύπτει ολόκληρο τον λαγό τη στιγμή που πιέζεται η σκανδάλη. Εννοείται ότι η κίνηση του όπλου θα διατηρηθεί και μετά τη βολή, για να έχουμε επιτυχία και στον λαγό και στον πήλινο δίσκο. Η πίεση της σκανδάλης την τελευταία στιγμή, όπου το στόμιο θα κρύβει τον «λαγό», είναι σημαντική εκπαίδευση για το πραγματικό κυνήγι, αφού οι περισσότεροι λαγοί χάνονται όταν... στρίβουν, την ώρα που ο κυνηγός τούς χάνει από το οπτικό του πεδίο. Βελτιώνοντας την ταχύτητα και συνηθίζοντας το τάιμινγκ τη στιγμή της πίεσης της σκανδάλης, με παράλληλο έλεγχο του οπτικού πεδίου μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, δύσκολα θα αστοχήσει κανείς σε πραγματικό λαγό.

Άλλα άρθρα

comments powered by Disqus

[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button