Οι ατέλειες μιας επαφής!



Ενα από τα παράδοξα στην κατασκευή των κυνηγετικών όπλων είναι ότι το ξύλο της καρυδιάς -αν και το παράγει η ίδια η φύση- είναι πιο... ακριβό υλικό από το ατσάλι.

Επιπλέον, παρότι πιο ακριβό σαν υλικό, είναι και πιο ευάλωτο, πιο «εκτεθειμένο» τόσο σε σχεδιαστικές όσο και σε κατασκευαστικές ατέλειες. Και η αλήθεια είναι πως σχεδιαστικές ατέλειες βλέπουμε αρκετές στα κυνηγετικά όπλα!

Η ρωγμή στο πίσω μέρος της φωτιάς δείχνει πως το ωοειδές σχήμα προάγει το ράγισμα του κοντακιού.
Η ρωγμή στο πίσω μέρος της φωτιάς δείχνει πως το ωοειδές σχήμα προάγει το ράγισμα του κοντακιού.
 

Τα περισσότερα δίκαννα έχουν κωνικού σχήματος ουρές και πλάκες σκανδάλης... Και αυτή η κωνικότητα εισχωρεί στο πιο λεπτό και δυνητικά αδύναμο σημείο του ξύλου: στη λαβή του κοντακιού!

Υπό αυτές τις συνθήκες, αν η εφαρμογή του κοντακιού επιτρέπει έστω και ελάχιστη κίνηση του μετάλλου προς τα πίσω, τότε η ουρά δρα σαν σφήνα... και σκίζει το ξύλο κατά μήκος.

Την ίδια αδυναμία βλέπουμε και σε μερικά όπλα με ολόκληρες φωτιές, όπου εκτός από τη σφηνοειδή ουρά, υπάρχουν και δύο ωοειδείς φωτιές που δρουν σαν «σφήνες» στο ξύλο. Δεν είναι τυχαίο ότι το αμερικανικό L.C. Smith, δηλαδή ένα όπλο με ολόκληρες φωτιές, είναι ιδιαίτερα επιρρεπές στο ράγισμα του κοντακιού πίσω από την ολόκληρη φωτιά.

Για να μην υπάρχουν δυνάμεις που ραγίζουν το κοντάκι, η εφαρμογή του ξύλου στο μέταλλο πρέπει να είναι η ίδια σε όλα τα σημεία επαφής... Και για να γίνει αυτό ναι μεν χρειάζονται πολύ απλά εργαλεία (μερικά σκαρπέλα), αλλά ταυτόχρονα απαιτείται μεγάλη... εμπειρία και τέχνη!

Φτηνό όπλο σχεδιασμένο σωστά: η ουρά είναι παράλληλη, ενώ το σχήμα της βάσης σφίγγει το ξύλο στο μέταλλο.
Φτηνό όπλο σχεδιασμένο σωστά: η ουρά είναι παράλληλη,
ενώ το σχήμα της βάσης σφίγγει το ξύλο στο μέταλλο.

 

Κάποτε, ένας τεχνίτης κοντακιών της παλιάς σχολής έπρεπε να περάσει πάνω από εφτά χρόνια μαθητείας για να μπορέσει να αποκτήσει τον τίτλο του «μάστορα»! Η σύγχρονη παραγωγή, όμως, δεν είχε καιρό για τέτοιες... μακρόσυρτες «μαθητείες».

Στις χώρες που μπήκαν στην οπλοκατασκευή μετά τους Αγγλους, η κατασκευή κοντακιών πέρασε σε άλλη φάση...

Η διόρθωση...

Η ουρά του παραδοσιακού δίκαννου είναι σφηνοειδής και αν η εφαρμογή δεν είναι απόλυτη οδηγεί σε ράγισμα.
Η ουρά του παραδοσιακού δίκαννου
είναι σφηνοειδής και αν η εφαρμογή δεν είναι απόλυτη οδηγεί σε ράγισμα.

Η αρχική κατεργασία γινόταν από μηχανές, ενώ το ανθρώπινο χέρι περιοριζόταν μόνο στην τελική φάση, με κριτήριο την ταχύτητα εκτέλεσης. Μοιραία, πολλά από τα φτηνά αυτά όπλα είχαν ελλιπή εφαρμογή κοντακιού, γι' αυτό και σήμερα τα βλέπουμε να εμφανίζουν ραγίσματα, κουνήματα, διευρυμένες τρύπες στη λαβή και άλλα προβλήματα.

Στις καραμπίνες από την άλλη, η κακή εφαρμογή του ξύλου στο κοντάκι είναι πιο σπάνια, λόγω της περιορισμένης έκτασης της επιφάνειας επαφής. Ομως, ακόμα και σε αυτά τα όπλα, υφίσταται μια μορφή παραμόρφωσης στα σημεία επαφής.

Η παραδοσιακή «απάντηση» και οι λύσεις σε μια κακή εφαρμογή του κοντακιού μπορούν να δοθούν από έναν «πρωτομάστορα» που θα αλλάξει την εφαρμογή ξύλου - μετάλλου...

Δουλεύοντας με την κάπνα ενός καμινέτου και κοφτερά σκαρπέλα, ο «κοντακάς» δουλεύει όλα τα σημεία επαφής, ώστε η εφαρμογή να είναι πλήρης και όχι «μονόπατη» (προσέχοντας να μην υπάρχει σημείο όπου το σίδερο σφηνώνει στο ξύλο).

Τι γίνεται, όμως, όταν ο «μάστορας» δεν υπάρχει;

Τότε επεμβαίνει η σύγχρονη χημική βιομηχανία, με νέα υλικά που μπορούν να δημιουργήσουν τέλεια επαφή, χωρίς την υψηλή τέχνη του σκαρπέλου και του καμινέτου!

Οι νέες εποξικές ρητίνες είναι ικανές να γεμίσουν κάθε κενό του κοντακιού, απαλείφοντας έτσι τα «μπόσικα»...

Η διαδικασία είναι απλή: τα μεταλλικά μέρη καλύπτονται με μονωτικό υλικό, που δεν επιτρέπει επαφή με την ρητίνη.

Στη συνέχεια η ρητίνη απλώνεται στα σημεία επαφής του ξύλου, ενώ το κοντάκι σφίγγει πάνω στο σίδερο. Μετά από 12 ώρες τα δύο μέρη ξεσφίγγονται, το ξύλο έχει στρώμα ρητίνης σε όλα τα κενά σημεία, οπότε η επαφή μεταξύ ξύλου και μετάλλου είναι απόλυτη.

Η διαδικασία είναι απλή, αλλά χρειάζεται προσοχή. Διότι, αν δεν περαστεί με μονωτικό το μέταλλο, τότε γίνεται... ένα σώμα με το ξύλο.

Είναι χαρακτηριστικό αυτό που είπε ένας Αμερικανός οπλουργός, σε πελάτη του που είχε αμελήσει τη μόνωση του μετάλλου:

«Αν έχεις σουγιά, άρχισε... την ξυλογλυπτική, αλλιώτικα δεν πρόκειται να ξεκολλήσει!».

Άλλα άρθρα

comments powered by Disqus

[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button