Ευκαιρίες στο... τέλος του Μάρτη



Ο Μάρτης είναι ένας μήνας που μπορεί να παράγει μεγάλες... ευκαιρίες για «εκπαιδευτικά» σε μπεκάτσες, αν βέβαια ο καλός και απρόβλεπτος θεός της στείλει τη «βασίλισσα» σε μέρη που επιτρέπεται η εκγύμναση και η κυκλοφορία κυνηγετικών σκύλων.

Σε όλες τις περιοχές, ακόμα και στις πιο απίθανες ή υποβαθμισμένες, υπάρχουν κάποιες «γωνίτσες» δασωμένες που μπορεί ακόμα να κρατάνε ένα – δυο πουλιά... Εγώ και έχω δυο τέτοιες τοποθεσίες υπόψη μου μέσα... στο λεκανοπέδιο Πρωτευούσης, όπου μπεκάτσες ξεχειμωνιάζουν μέχρι και τα μέσα του Μάρτη! Είναι μικρές πράσινες νησίδες μιας «άγονης γραμμής», που μπορούν όμως να προσφέρουν απολαυστικά και... κοντινά «εκπαιδευτικά» όταν λήγει η σεζόν...

Αυτά τα τελευταία «εκπαιδευτικά» προσθέτουν εμπειρία και «φινίρισμα» σε κυνηγόσκυλα, που δεν είχαν όσες «ευκαιρίες» και «παραστάσεις» χρειάζονταν...
Αυτά τα τελευταία «εκπαιδευτικά» προσθέτουν εμπειρία και «φινίρισμα» σε κυνηγόσκυλα,
που δεν είχαν όσες «ευκαιρίες» και «παραστάσεις» χρειάζονταν...

Και βέβαια, υπάρχει πάντα η περίπτωση να πέσει κανείς και σε ένα μεγάλο πέρασμα της «επιστροφής», ακόμα και μέσα στην Αττική! Αυτά τα τελευταία «εκπαιδευτικά» προσθέτουν εμπειρία και «φινίρισμα» σε κυνηγόσκυλα, που δεν είχαν όσες «ευκαιρίες» και «παραστάσεις» χρειάζονταν στη διάρκεια της σεζόν... Η καθοδήγηση του σκύλου πάνω σε μια μπεκάτσα, χωρίς το άγχος του όπλου και της κάρπωσης, μπορεί να τον ωφελήσει σημαντικά.

Οι «συναντήσεις» του με πουλιά σε αυτές τις χαλαρές εξορμήσεις που γίνονται σε περιορισμένο χρόνο και χώρο, επιδρούν διαφορετικά και στο χαρακτήρα του. Δημιουργούν μια σημαντική νοητική εξάρτησή του από τον κυναγωγό, διότι ο σκύλος αναγνωρίζει ταχύτατα πως ο «αρχηγός» του... γνωρίζει καλύτερα πού είναι το θήραμα! Αυτό επιδρά στον χαρακτήρα τους, αυξάνοντας το κουράγιο και τις πρωτοβουλίες στα «ντροπαλά» σκυλιά από τη μία, και συγκρατώντας περισσότερο τα πιο «ανοιχτά» κυνηγόσκυλα από την άλλη. Αν ο σκύλος είναι πολύ νευρικός στην προσέγγιση μιας μπεκάτσας, αυτά τα «εκπαιδευτικά» προσφέρουν μοναδική ευκαιρία να συγκεντρωθούμε μόνο σε αυτόν, ώστε να τον καλμάρουμε και να τον ηρεμήσουμε...

Η καθοδήγηση...
Ενας καλός τρόπος είναι να τον κουράσουμε και να τον εκτονώσουμε πρώτα σε ένα άγονο μέρος και, αφού ο σκύλος ηρεμήσει, να τον οδηγήσουμε... στην πονηρή μπεκατσογωνιά. Πολλά νέα σκυλιά, ενώ είναι αρκετά σταθερά και επιφυλακτικά στην πρώτη τους γνωριμία με την μπεκάτσα, γίνονται σταδιακά πιο νευρικά και αγχώδη καθώς κυνηγάμε μαζί τους! Με κάποιον τρόπο τους μεταδίδουμε τη δική μας νευρικότητα για τον πυροβολισμό, το άγχος μας να πάρουμε την ιδανική θέση βολής, την αγωνία μας... για την κάρπωση.

Μια μπεκάτσα του Μάρτη ξέρει πως οι επιλογές της διαφυγής της είναι πιο περιορισμένες, έχει απόλυτη συνείδηση πως αν ζοριστεί θα? εκτεθεί, γιατί η επόμενη «κρυψώνα της» μπορεί να είναι πολύ πιο μακριν
Μια μπεκάτσα του Μάρτη ξέρει πως οι επιλογές
της διαφυγής της είναι πιο περιορισμένες, έχει απόλυτη συνείδηση πως αν ζοριστεί θα?
εκτεθεί, γιατί η επόμενη «κρυψώνα της» μπορεί να είναι πολύ πιο μακρινή και αβέβαιη.

 

Στο «εκπαιδευτικό» αντιθέτως, σημασία δίνουμε μόνο στη σταθερότητα του σκύλου... Από τα χιλιάδες μπεκατσόσκυλα που βρίσκονται σήμερα σε ενεργό δράση, πολύ λίγα είναι εκείνα με την ήρεμη, «ελαστική» και θετική συμπεριφορά πάνω στα πουλιά. Πολύ λίγα είναι τα «αυτοσυγκεντρωμένα» με ακρίβεια πάνω στο πουλί, με τη μύτη στον αέρα. Κάποια μένουν πίσω, σε μια φέρμα πρακτικά «λευκή», ενώ η μπεκάτσα προχωρά στα πυκνά και συχνά χάνεται... Κάποια άλλα, μετά μια αρχική φέρμα, τρέχουν νευρικά πέρα - δώθε προσπαθώντας να εντοπίσουν το θήραμα, ώσπου κάπου φτερουγάει μια μπεκάτσα και εμείς…χαιρόμαστε ! Και με τις δύο αυτές πρακτικές σκοτώνονται μπεκάτσες, κυρίως όταν υπάρχουν περισσότερα από ένα τουφέκι κοντά στη φάση... Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να... καμαρώνουμε για τέτοια σκυλιά και τέτοιες πρακτικές.

Τα πουλιά...
Τα «εκπαιδευτικά» χωρίς όπλο είναι αυτά που θα βοηθήσουν τον σκύλο να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, να γίνει πιο «εγκεφαλικός», να ηρεμήσει και να καλλιεργήσει αυτές τις αρετές.

Από τα χιλιάδες μπεκατσόσκυλα πολύ λίγα είναι εκείνα με την ήρεμη, «ελαστική» και θετική συμπεριφορά πάνω στα πουλιά.
Από τα χιλιάδες μπεκατσόσκυλα πολύ λίγα είναι εκείνα με την ήρεμη,
«ελαστική» και θετική συμπεριφορά πάνω στα πουλιά.

Οι μπεκάτσες αυτών των «εκπαιδευτικών» είναι, είτε χειμωνιάτικες «μαστόρισσες» που θέλουν μέθοδο στην έρευνα και στον εντοπισμό τους, είτε πουλιά του ανοιξιάτικου περάσματος, πολύ νευρικά και πολύ ανάλαφρα, που απαιτούν πολύ... σεβασμό στην προσέγγιση. Σε κάθε περίπτωση, ο σκύλος δεν θα έχει να αντιμετωπίσει την τυπική συμπεριφορά μιας μπεκάτσας του Νοέμβρη...

Μια μπεκάτσα του Μάρτη ξέρει πως οι επιλογές της διαφυγής της είναι πιο περιορισμένες, έχει απόλυτη συνείδηση πως αν ζοριστεί θα… εκτεθεί, γιατί η επόμενη «κρυψώνα της» μπορεί να είναι πολύ πιο μακρινή και αβέβαιη. Κάποιες, μάλιστα, αισθάνονται πως εκεί που έχουν κατασταλάξει τίποτε δεν τις ενοχλεί, μπορούν να διαχειριστούν κάθε πιθανό κίνδυνο και είναι τελείως άφοβες για το τουφέκι, γιατί το ξέχασαν.

Ευκαιρίες στο... τέλος του Μάρτη

Μερικά από αυτά τα πουλιά αναπτύσσουν μια... «ζηλότυπη» συμπεριφορά όταν ενοχλούνται, γι΄ αυτό και όταν ξεσηκωθούν από τον άνθρωπο ή από τον σκύλο… κράζουν!

Οι μπεκάτσες των ανοιξιάτικων περασμάτων μπορεί να πιάνουν σε τελείως... απρόβλεπτα και σπανά μέρη! Τα πουλιά μπορεί να βρίσκονται ανάμεσα σε λιγοστά πουρναράκια ή σε κέδρα, σε λάκκες των βουνών, σε ρεματάκια, κάτω από μια γκορτσιά, στα καλάμια ενός ρέματος ή καταμεσής σε ένα αμπέλι... Μια «μπασιάρικη» μπεκάτσα του Μάρτη δεν ενδιαφέρεται να εξαφανισθεί στα πολύ πυκνά, γιατί ξέρει πως θα μείνει εκεί μόνο για ένα βράδυ. Μετά ένα «σήκωμα» ωστόσο, πετάει τόσο μακριά που... αλλάζει τόπο!

«Σημάδια» παρουσίας
Αυτές τις μέρες, τα σκυλιά μπορεί να χρειαστεί να ψάξουν σε μια ποικιλομορφία καιρικών συνθηκών: από ακραίες χειμωνιάτικες... του παλουκοκαύτη μήνα έως τις απόλυτα ανοιξιάτικες με 25 βαθμούς θερμοκρασία!

Οπως και να έχει όμως, οι «ύποπτες» μέρες για ένα ανοιξιάτικο πέρασμα μπεκάτσας, έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά «σημάδια». Είναι οι ημέρες όπου... όλα τα πουλιά είναι σε κίνηση! Είναι οι μέρες που στο βουνό συναντάμε από νωρίς τσίχλες και τσαλαπετεινούς, βλέπουμε τα μικρόπουλα να ταξιδεύουν κοπαδιαστά ή εμφανίζονται τα ανήσυχα σμήνη των χελιδονιών... Είναι οι ίδιες μέρες που στους πλημμυρισμένους κάμπους μπορεί να βρεθούν μαζεμένα μπεκατσίνια και κρινέλια, καθώς όλα τα πουλιά έχουν την τάση να κινούνται υπό τις ίδιες συνθήκες, στο τέλος του χειμώνα.

Τα ζευγάρια μπεκάτσας που συναντούμε αυτή την εποχή δεν είναι αναπαραγωγικά. Είναι περισσότερο μπεκάτσες του ίδιου φύλου, καθώς το πραγματικό ζευγάρωμα έχει άλλο τελετουργικό που δύσκολα θα συναντήσει κανείς στη χώρα μας, αφού οι μπεκάτσες σπάνια θα φωλεοποιήσουν εδώ... Αν κανείς έχει την τύχη να βρεθεί σε τέτοιο ανοιξιάτικο πέρασμα χωρίς τουφέκι, η αίσθηση που αποκομίζει είναι μαγική.

Κάποτε, στα πέριξ της Αθήνας σήκωσα σε ένα πρωινό τρεις μπεκάτσες, με ένα χρονιάρικο Σέττερ. Μόνο η μία από αυτές δέχτηκε φέρμα, όμως οι ζεστές θέσεις των άλλων πουλιών το βοήθησαν να μην είναι ορμητικό...

Γιατί εκτός από αυτές τις τρεις μπεκάτσες, στη βόλτα συναντήσαμε αρκετούς τσαλαπετεινούς, ένα ορτύκι, ένα ζευγάρι πέρδικες τσούκαρ, έναν λαγό και... μια οχιά! Ολα αυτά σε ένα περιβάλλον τελείως ανοιξιάτικο, με νοτιά, ζέστη, σκόνη στην ατμόσφαιρα από την Αφρική και τις ανεμώνες ανθισμένες!

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;
Για τον κυνηγό με φωτογραφική μηχανή, αυτές οι μπεκάτσες μπορεί να γίνουν «υλικό» για εντυπωσιακά πλάνα. Ορισμένα σκυλιά μάλιστα, στήνονται και φερμάρουν με μεγαλύτερη ένταση όταν σηκώνεται η φωτογραφική μηχανή, προφανώς γιατί συγχέουν το αντικείμενο με το όπλο...

Σιγά σιγά γίνονται «ηθοποιοί» και φερμάρουν με το παραμικρό όταν σηκώνουμε τη μηχανή, ίσως γιατί με κάποιον τρόπο ενεργοποιείται το ένστικτο της συναίνεσης.

Άλλα άρθρα

comments powered by Disqus

[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button