Τα πολλά... τρυγόνια



«Το τρυγόνι είναι αξιόλογο θήραμα και είδος που έχει προσελκύσει οικολογικό ενδιαφέρον, καθώς παρουσιάζει μείωση που ίσως να οφείλεται σε υποβάθμιση των βιοτόπων του και υπερβολικής θήρευσης τοπικά», λένε οι Πορτογάλοι επιστήμονες.

Η Πορτογαλία είναι χώρα ιδίου περίπου μεγέθους με την Ελλάδα και παρόμοιες κυνηγετικές προτιμήσεις. Εχει επίσης τα ίδια προβλήματα, περιβαλλοντικά και οικονομικά με εμάς. Οι Πορτογάλοι μελετητές S. Dias, F. Moreira, P. Beja, M. Carvalho, L. Gordinho, L. Reino, V. Oliveira, F. Rego δημοσίευσαν πρόσφατα μια μελέτη για το τρυγόνι και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην Πορτογαλία. Τα συμπεράσματά τους μάλλον έχουν εφαρμογή και εδώ, όπου το τρυγόνι τείνει να μετατραπεί σε βαρόμετρο της κυνηγετικής εμπειρίας και δείκτης ποιότητας των κυνηγότοπών μας.

Ο εντοπισμός τρυγονιών καθώς και ο αριθμός τους σε κάθε σημείο συσχετίστηκε με το είδος της χλωρίδας της περιοχής.
Ο εντοπισμός τρυγονιών καθώς και ο αριθμός τους σε κάθε σημείο συσχετίστηκε με το είδος της χλωρίδας της περιοχής.

«Αν και η μείωση είναι λιγότερη σε μεσογειακές περιοχές, δεν είναι βέβαιη η επίδραση που θα έχουν πάνω σε αυτό το είδος οι αλλαγές χρήσης γης που παρατηρούνται σε αυτή την περιοχή», προσθέτουν οι επιστήμονες.

Η μελέτη εστιάστηκε κυρίως στις χρήσεις γης και πώς αυτές επηρεάζουν το τρυγόνι. Παρατήρησαν τα τρυγόνια που φωλιάζουν στην Πορτογαλία κατά τις χρονιές 2002 και 2003. Η παρατήρηση έγινε από 3.160 σημεία της χώρας, άρα ήταν αρκετά ουσιαστική σε ό,τι αφορά τη συλλογή δεδομένων.

Ο εντοπισμός τρυγονιών καθώς και ο αριθμός τους σε κάθε σημείο συσχετίστηκε με το είδος της χλωρίδας της περιοχής. Οι επιστήμονες βρήκαν ότι τα τρυγόνια ήταν πιο πολυπληθή στη βόρεια και κεντρική περιοχή της Πορτογαλίας. Το είδος της βλάστησης όπου τα εντόπισαν είναι κυρίως δασικό, ειδικά σε δάση με φυλλοβόλα δέντρα και σε πευκώνες με ανοικτό έδαφος, χωρίς δηλαδή θαμνώδη βλάστηση κάτω από τα δέντρα. Επίσης τα τρυγόνια έδειξαν προτίμηση και σε δενδροστοιχίες κοντά σε καλλιέργειες και σε οπωρώνες.

Ο εντοπισμός τρυγονιών καθώς και ο αριθμός τους σε κάθε σημείο συσχετίστηκε με το είδος της χλωρίδας της περιοχής.
Ο εντοπισμός τρυγονιών καθώς και ο αριθμός τους σε κάθε σημείο συσχετίστηκε με το είδος της χλωρίδας της περιοχής.

Παλιά συνταγή...
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η επιβίωση των τρυγονιών εξαρτάται από την εφαρμογή μέτρων που «θα αντιστρέψουν την κρατούσα δασική πολιτική, καθώς και την εγκατάλειψη καλλιεργειών, ενώ θα διατηρούν τους φυσικούς φράχτες και παραποτάμιες αναβαθμίδες σε περιοχές εντατικής καλλιέργειας».

Χωρίς ίχνος ειρωνείας για τους μελετητές, μερικοί από τους οποίους μας τίμησαν με την παρουσία τους στο Συνέδριο της Διεθνούς Ενωσης Θηραματοβιολόγων το 1999 στη Θεσσαλονίκη, θα πρέπει να παρατηρήσετε κάτι. Αυτή η μελέτη, όπως και πολλές άλλες, καταλήγει σε συστάσεις που δεν διαφέρουν από τις πρακτικές των θηραματοπόνων του 19ου αιώνα. Η παλιά συνταγή «βρες τι λείπει και πρόσφερέ το», καθώς και η άλλη που λέει ότι τα θηράματα χρειάζονται «νερό, τροφή, κάλυψη» τελικά είναι αυτό που χρειάζεται. Καλό είναι ότι κάθε μελέτη που εκπονείται ενισχύει τις πρακτικές των θηραματοπόνων. Αυτό που μένει είναι να αρχίσουμε επιτέλους να εφαρμόζουμε αυτό που ξέραμε και το οποίο επιβεβαιώνουμε ξανά και ξανά με τις μελέτες...

ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΥΠΡΙΔΗΜΟΣ

Άλλα άρθρα

comments powered by Disqus

[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button