Ορτύκια εκτός κάμπου



Φέτος τα μηνύματα δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικά για τα ορτύκια. Τις τελευταίες μέρες όμως, όλο και καλυτερεύουν τα πράγματα. Ακούγονται κάποια ορτύκια αργά το απόγευμα και όλο και κάτι βγάζουμε στα εκπαιδευτικά.

Στην πατρίδα μου, την Αρκαδία, υπάρχουν κάποια μικρά οροπέδια σε υψόμετρο πάνω από τα 500 μέτρα όπου κάθε χρόνο «κρατάνε» λίγα ορτύκια. Είναι χωράφια χέρσα κυρίως και ενδιάμεσα υπάρχουν κάποια σπαρμένα με σιτάρι, βρόμη, κριθάρι και κάποια περιβόλια. Δεν υπάρχουν τριφύλλια και ποτιστικά. Μόνο λίγα ξερικά καλαμπόκια διάσπαρτα. Πολλά χωράφια αδιάβατα που έχουν «κλείσει» από τα χορτάρια και τα βάτα. Πολλές γκορτσιές, λίγες καρυδιές, πιο κει καμιά μουριά και ολόγυρα πολύ πυκνό. Λεύκες δίπλα από κανάλι με νερό με ιτιές αδιαπέραστες. Λίγα τα χωράφια τα καθαρά όπου τα ορτύκια βγαίνουν νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα. Τα εκπαιδευτικά στον δύσκολο τόπο έχουν παίξει τον μεγαλύτερο ρόλο στη «δημιουργία» ενός σχεδόν ανίκητου ορτυκιού.

Ορτύκια εκτός κάμπου

Είναι ορτύκια που έχουν συναντήσει πολλές φορές σκύλο. Εχουν φερμαριστεί, έχουν ξεπεταχτεί, έχουν νιώσει πίσω τους την ανάσα του σκύλου. Αποτέλεσμα είναι να έχουν αναπτύξει πολλαπλούς τρόπους διαφυγής. Από μακριά αρχίζουν το κοτάρισμα. Περνάνε μέσα από κανάλια, διαπερνάνε τις διαχωριστικές βατιόνες μεταξύ των χωραφιών, κάποια κάνουν ακόμη και βατραχοπηδήματα (είκοσι, τριάντα και πενήντα μέτρα). Τελικά, καταλήγουν στα πυκνά και πολύ δύσκολα κομμάτια. Αν μπει και τρυπώσει εκεί το ορτύκι, είναι ανώφελο να συνεχίσουμε το κυνήγι του. Το παιχνίδι είναι χαμένο.

Στις περιοχές του κάμπου, θα βρείτε τα δυσκολότερα ορτύκια. Τα ακούς μόλις σκοτεινιάσει να κράζουν. Είναι ορτύκια που από τα πολλά εκπαιδευτικά έχουν γίνει επαγγελματίες στη διαφυγή και στο ξεγέλασμα του σκύλου.

Γρήγορο ποντάρισμα
Τα σκυλιά για να έχουν κάποιες πιθανότητες να μπλοκάρουν αυτά τα ορτύκια πρέπει να κόβουν με την παραμικρή αναθυμίαση. Να φιλτράρουν και να αξιολογούν τις μυρωδιές αρχίζοντας παράλληλα ένα πιεστικό και γρήγορο ποντάρισμα. Σε κάποια φάση το ορτύκι να στριμωχτεί να μπλοκαριστεί και να δεχτεί φέρμα. Μερικές φορές το κυνήγι με δύο ή και τρία σκυλιά είναι πιο αποδοτικό γιατί τα ορτύκια ζαρώνουν και μπλοκάρονται πιο εύκολα. Μπορεί κάποιες φορές να «πέσουμε» πάνω σε ορτύκι φετινάρι και ίσως άπειρο. Τότε αμέσως καταλαβαίνουμε τη διαφορά. Η ευκολία που ο έμπειρος σκύλος καθαρίζει τη φάση είναι εμφανής.

Σκύλος που έχει μόνιμα μεγάλες ταχύτητες και ακλόνητη φέρμα χωρίς γρήγορο και σφιχτό ποντάρισμα θα δυσκολευτεί
Σκύλος που έχει μόνιμα μεγάλες ταχύτητες και ακλόνητη φέρμα χωρίς γρήγορο και σφιχτό ποντάρισμα θα δυσκολευτεί

Οι θερμοκρασίες μπορεί να είναι υψηλές, αλλά όχι όπως στους απέραντους κάμπους της Κωπαΐδας, της Λάρισας, των Σερρών. Βοηθάει τους σκύλους να ψάχνουν για περισσότερη ώρα. Θέλει ψάξιμο σε κάθε γωνιά του χωραφιού και ύστερα από λίγο επιστροφή και ψάξιμο στο ίδιο χωράφι. Τα ορτύκια έχουν προτιμήσεις σε μερικά χωράφια. Αγνωστο γιατί. Υπάρχουν χωράφια ή σχεδόν πάντα θα σηκώσουμε ορτύκι. Αυτό συμβαίνει κάθε χρόνο.

Μόνο αν αλλάξουν οι καλλιέργειες και η μορφολογία του εδάφους θα το εγκαταλείψουν τα ορτύκια. Τα τελευταία χρόνια με την κατασκευή φωτοβολταϊκών έχουν καταστραφεί εκατοντάδες στρέμματα κάμπου. Και αν είναι ένας κάμπος όπως της Λάρισας, δεν είναι καταστροφικό όπως είναι με τα μικρά οροπέδια και σε διάφορα μέρη της Ελλάδος. Μπορούμε όμως με αρκετή επιτυχία να προβλέψουμε όχι μόνο τα χωράφια αλλά και το δρομολόγιο διαφυγής ενός τέτοιου ορτυκιού. Παίζει ρόλο ακόμα και από πού θα μπούμε στο χωράφι. Πρέπει να πιεστεί το ορτύκι από τα δύσκολα προς τα «καθαρά», ώστε να μπλοκαριστεί.

Ορτύκια εκτός κάμπου

Στρατηγική & μέθοδος
Το να σηκώσεις κάποια ορτύκια όταν υπάρχουν σε ικανοποιητικούς αριθμούς, δεν είναι δύσκολο. Οταν όμως τα ορτύκια είναι λιγοστά, θέλει στρατηγική και μέθοδο. Τα ορτύκια στα οροπέδια της Αρκαδίας για παράδειγμα είναι πάντα λιγοστά. Σε αυτές τις φυσικές πλατφόρμες μέσα στα βουνά το να φερμάρει το σκυλί σου δύο ορτύκια είναι άθλος. Βέβαια, βοηθάνε και οι θερμοκρασίες όπου το πρωί είναι πολύ χαμηλές και μπορείς για μια - δυο ώρες να κυνηγήσεις. Η απογοήτευση είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του σκύλου σ' αυτά τα ψηλά ορτυκοτόπια και ειδικά των κουταβιών. Τα μεγάλα ντοπιάρικα σκυλιά ξέρουν το παιχνίδι, γι' αυτό επιμένουν και κάποιες φορές θα τα καταφέρουν. Για τα μικρά τα άπειρα σκυλιά όμως αυτά τα ορτύκια είναι σχεδόν απαγορευτικά. Θα απογοητευτούν και μπορεί να καταλήξουν ουρά του έμπειρου σκύλου. Ενα κουσούρι που μπορεί να το κουβαλάνε σε όλη τους τη ζωή.

Ο σκύλος που θα βγάλει αυτά τα ορτύκια ανεξαρτήτως ράτσας είναι παντός καιρού. Θα δουλέψει σε όλα τα θηράματα με επιτυχία.
Ο σκύλος που θα βγάλει αυτά τα ορτύκια ανεξαρτήτως ράτσας είναι παντός καιρού. Θα δουλέψει σε όλα τα θηράματα με επιτυχία.
 

Τα σκυλιά των ορτυκιών πρέπει να είναι σκυλιά πρωτίστως με μυαλό. Ο σκύλος πρέπει να κόβει και άλλοτε να φορτσάρει. Ανεξάρτητα από τη ράτσα. Σκύλος που έχει μόνιμα μεγάλες ταχύτητες και ακλόνητη φέρμα χωρίς γρήγορο και σφιχτό ποντάρισμα θα δυσκολευτεί. Δεν είναι μόνο ότι μπορεί να «πηδήξει» ορτύκια, το μεγαλύτερο κακό είναι ότι αυτά τα συγκεκριμένα ορτύκια αν δεν πονταριστούν γρήγορα και από κοντά, θα προλάβουν και θα τρουπώσουν στα αδιάβατα χέρσα χωράφια.

Πάντως, έχω δει και σκυλιά που αλλάζουν συμπεριφορά. Εκοψαν ταχύτητα και έγιναν εξπέρ στο ποντάρισμα.

Με τις ηπειρωτικές ράτσες σε αυτά τα τερέν μπορεί να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα και περισσότερες επιτυχίες.

Ορτύκια εκτός κάμπου

Εν κατακλείδι, ο σκύλος που θα βγάλει αυτά τα ορτύκια ανεξαρτήτως ράτσας είναι παντός καιρού. Θα δουλέψει σε όλα τα θηράματα με επιτυχία. Το μυαλό του έχει ακονιστεί σε αυτά τα καμπάκια. Μπορεί να φιλοξενούν πολύ λίγα ορτύκια, αλλά τα έχουν όλο τον χρόνο. Ο μεγάλος σκύλος βάζει κάτω το μυαλό, τον τρόπο, την έμπνευση στο ψάξιμο και την εφευρετικότητα. Ολα τα ορτύκια δεν τα ψάχνει με τον ίδιο τρόπο. Η διαφοροποίηση από ορτύκι σε ορτύκι είναι εμφανής. Στην ταχύτητα (αργά - γρήγορα), στην παρακολούθηση στη φέρμα (κοντά - μακριά) και στο μπλοκάρισμα. Είναι πρόκληση για κάθε κυνηγό που του αρέσουν τα δύσκολα και όχι τα εύκολα, το λίγο και το ποιοτικό, και όχι το πολύ. Ακόμα πιο μεγάλη πρόκληση είναι για τον σκύλο. Είναι πολύ λίγα τα πουλιά και εδώ δεν παίζει ρόλο η τύχη. Ο ένας σκύλος βγάζει ένα - δύο ορτύκια τη μέρα και ο άλλος επί σειρά ημερών κανένα. Εδώ ξεχωρίζει η ήρα από το σιτάρι...

ΥΓ. Τα ορτύκια αυτά εάν κατέβουμε πολύ νωρίς (χάραμα) θα πεταχτούν πολύ μπροστά από τον σκύλο και θα χαθεί η δυνατότητα να δει ο κυνηγός πού θα κάτσουν.

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;
Η επιμονή που δείχνουν τα ηπειρωτικά σκυλιά σε αυτά τα δύσκολα ορτύκια θα μας αποζημιώσει πολλές φορές. Ισως αυτό να είναι η μεγάλη και ουσιαστική διαφορά από τις αγγλικές ράτσες. Ενα κούρτσχααρ ή ένα ντράτχααρ θα παλέψει. Ενα σέτερ ή ένα πόιντερ θα πατήσει περισσότερο τόπο, αλλά εάν δεν έχει κυνηγήσει, σε αυτά τα καμπάκια με αυτά τα ορτύκια είναι δύσκολο να προσαρμοστεί. Μπορεί όμως να μην πιέσει ποντάροντας αρκετά και από κοντά όσο χρειάζεται και να τα χάσει.

ΜΠΑΜΠΗΣ ΓΚΑΒΑΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΠΑΜΠΗΣ ΓΚΑΒΑΣ

Άλλα άρθρα

comments powered by Disqus

[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button