Στο...κενό οι αντικυνηγοί!



ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΘΗΡΟΦΥΛΑΚΗ

Στο...κενό οι αντικυνηγοί!

Μετά από αναβολές και καθυστερήσεις 4 ολόκληρων χρόνων, εξετάστηκε τελικά από το Γ' τμήμα του ΣτΕ η προσφυγή των δασικών κατά της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής.

Στις 4 Μαρτίου αποφασίστηκε πως είναι αναρμόδιο να εξετάσει τη συγκεκριμένη υπόθεση και την παρέπεμψε στον πρόεδρο του ΣτΕ, για να κρίνει ποιο Τμήμα είναι αρμόδιο να την εκδικάσει, υποδεικνύοντας ως πιθανό το Ε' Τμήμα. Η δημοσίευση της απόφασης που έγινε στις 19.9.2013 προκάλεσε στους κύκλους των δασολόγων το λιγότερο- «αμηχανία». Την προσφυγή στο ΣτΕ, κατά της απόφασης που είχε εκδοθεί στις 9.7.2009 από τον τότε υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Χατζηγάκη που ρύθμιζε θέματα λειτουργίας της θηροφυλακής των κυνηγετικών οργανώσεων είχε κάνει η Πανελλήνια Ενωση Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΕΔΔΥ).

Στο...κενό οι αντικυνηγοί!

Για την 4ετή καθυστέρηση του Γ' τμήματος να αποφασίσει ότι τελικά είναι αναρμόδιο να κρίνει τη συγκεκριμένη υπόθεση, «κυκλοφόρησαν» στο διαδίκτυο επικριτικά σχόλια. Η προσπάθεια εντοπισμού επίσημης ανακοίνωσης από τους προσφεύγοντες (ΠΕΔΔΥ ή άλλους) δεν απέδωσε. Σε ιστοσελίδες ενώσεων δασολόγων, εντοπίστηκε μόνο η αναπαραγωγή της είδησης που πρωτοπαρουσιάστηκε από ανώνυμο συντάκτη ιστοσελίδας.

Προς το παρόν, είναι άγνωστο αν η υπόθεση παραμείνει στο ΣτΕ για να κριθεί τα επόμενα 2 ή 3 χρόνια ή αν τελικά αποσυρθεί από τους προσφεύγοντες. Πάντως, όταν είχε υποβληθεί στο ΣτΕ η αίτηση ακύρωσης

της απόφασης, τα δεδομένα ήταν διαφορετικά. Ακόμα και οι δημόσιες δασικές υπηρεσίες ήταν διαφορετικές: υπήρχε περισσότερο προσωπικό, κονδύλια για υπερωρίες και εργασία τα Σαββατοκύριακα, κονδύλια κίνησης των υπηρεσιακών αυτοκινήτων κλπ. Τότε, δεν υπήρχε ο νόμος για την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, δεν υπήρχε το ΥΠΕΚΑ με τη δική του Ειδική Γραμματεία Δασών, δεν υπήρχε το Πράσινο Ταμείο ενώ «λειτουργούσε» ακόμη ο Ειδικός Φορέας Δασών κ.ά.

Αναζητώντας τους λόγους της προσφυγής, εντοπίσαμε -μέσω του διαδικτύου- δηλώσεις και δημοσιεύματα εκείνης της περιόδου. Το 2009, κείμενα επικριτικά και για τη διοίκηση της Θηροφυλακής είχαν υπογράψει και δημοσιογράφοι. Τα περισσότερα μοιάζουν με «αντιγραφή πολιτικών θέσεων των οικολόγων πράσινων», ελάχιστα... εμπλουτισμένα και με αποσπάσματα από δηλώσεις συνδικαλιστών της τότε δασικής υπηρεσίας.

Στις παλιές ανακοινώσεις για την «ανάγκη κατάργησης» της Θηροφυλακής των κυνηγετικών οργανώσεων, μεταξύ άλλων υπήρχαν και επιχειρήματα, τύπου: «Η δασική πολιτική και η δασοπολιτική επιτήρηση του Κράτους πρέπει να ασκείται α π ο κ λ ε ι σ' τ ι κά από δημόσια αρχή, κλπ.» Εκείνες οι αναφορές το 2009 είχαν προκαλέσει αμηχανία αλλά κυρίως απορίες στους κυνηγούς που έβλεπαν ότι ενώ οι διαδικασίες ίδρυσης και λειτουργίας των Φορέων κλπ παρουσίαζαν «παράξενες καινοτομίες» δεν κρίνονταν σχεδόν από κανέναν και μόνοι οι κυνηγοί Διαχείρισης «κατηγορούνταν» για τα πάντα! Ειδικότερα για τη Θηροφυλακή. Τότε και τα ΜΜΕ διοχέτευαν συστηματικά αρνητικά σχόλια και ενστάσεις (από οικολόγους, δασικούς, ΜΚΟ κλπ.), μόνο ως προς τη λειτουργία της Θηροφυλακής των κυνηγετικών οργανώσεων.

Τώρα, όμως γίνεται αντιληπτό πως τα τελευταία 10 χρόνια αρκετές αρμοδιότητες κρατικών φορέων έχουν «παραχωρηθεί» σιωπηρά ή με πολιτική απόφαση σε ΜΚΟ ή Συλλόγους σε Ν.Π.Ι.Δ., διαδημοτικούς φορείς, και μόνο η Θηροφυλακή αντιμετώπισε «επιθέσεις» και οργανωμένη δυσφήμηση για το έργο. Και αυτό είναι το παράξενο, αφού τελικά η θηροφύλαξη που παρέχουν οι κυνηγετικές οργανώσεις γίνεται ΔΩΡΕΑΝ χωρίς επιβάρυνση για τους πολίτες και την πολιτεία οι «μη συνεργαζόμενοι με το ΥΠΕΚΑ» φορείς, έχουν ενισχυθεί διαχρονικά, με κρατική χρηματοδότηση για να παράγουν το όποιο έργο (μέσω ένταξης των δράσεών τους σε ευρωπαϊκά προγράμματα, με απευθείας χρηματοδότηση από προϋπολογισμούς υπουργείων, από το Πράσινο Ταμείο κ.ά.).

Αναμένοντας τις εξελίξεις, αξίζει να επενδύσει κανείς λίγο χρόνο για μελέτη ή κριτική και για τις άλλες πρακτικές της «οικολογικής διαχείρισης», όπως:

Τη συμμετοχή εκπροσώπων των περιβαλλοντικών ΜΚΟ σε επιτροπές και συμβούλια ακόμα και σε περιπτώσεις που το θεματικό αντικείμενό τους δεν δικαιολογούσε κάτι τέτοιο.

Τη σχεδόν «θεσμοθετημένη» συμμετοχή εκπροσώπων από ΜΚΟ σε διοικήσεις των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (από όπου έχουν εξοστρακιστεί οι εκπρόσωποι των κυνηγετικών οργανώσεων). Τη φύλαξη που ασκείται στους Φορείς Διαχείρισης. Εχει γίνει γνωστό πως «ρόλο φύλακα» προσπαθούν να «υποκαταστήσουν» ακόμα και εθελοντές. Στις περισσότερες περιπτώσεις φύλαξη (με παρατήρηση των περιστατικών λαθροϋλοτομίας ή άλλων παρανομιών) ασκείται από υπαλλήλους των φορέων που όμως νομικά έχουν περιορισμένες αρμοδιότητες. Και έχουν γίνει γνωστές και περιπτώσεις «σύμβασης έργου» Φ.Δ. με εταιρεία security! Τη σύνταξη εκθέσεων και στατιστικών πινάκων (αμφιβόλου εγκυρότητας) για τη λαθροθηρία από ΜΚΟ. Δηλαδή την εργασία γραφείου - (με συλλογή τηλεφωνικών καταγγελιών και μόνο από εθελοντές των ΜΚΟ) που καταλήγει να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, σε τέτοιο βαθμό που ούτε οι δημόσιες υπηρεσίες μπορούν πλέον να αξιολογήσουν την εγκυρότητά τους...

Γιώργος Παναγόπουλος

Άλλα άρθρα

comments powered by Disqus

[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button