Από μέρα σε μέρα...



ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΠΕΚΑΤΣΑΣ 2013-2014

Από μέρα σε μέρα...

Η χρονιά φέτος άρχισε νωρίς και συγκεκριμένα στις 15 Οκτωβρίου στο Μπέλες σε υψόμετρο πάνω από 1.200 μέτρα όπου συναντήσαμε τις πρώτες δύο μπεκάτσες.

Στην Αρκαδία παρόλο που πήγα του Αγίου Δημητρίου και την 28η Οκτωβρίου δεν βρήκα πουλί. Η επόμενη συνάντηση ήταν την πρώτη μέρα του Νοεμβρίου. Ο καιρός πολύ γλυκός, με ζέστη και ήλιο μέχρι τις 5 Νοεμβρίου. Εκείνη τη μέρα έβρεξε αρκετά. Την επόμενη μέρα πάλι ήλιος και ζέστη. Ολα έδειχναν μία κακή μέχρι μέτρια χρονιά. Αυτός ο καιρός κράτησε μέχρι τις 8 Νοεμβρίου. Από εκεί και μετά το σκηνικό αλλάζει.

Από μέρα σε μέρα...

Παρόλο που ο καιρός παραμένει σχετικά καλός, αρχίζουν να μπαίνουνε μπεκάτσες. Δυο-τρεις καλές συναντήσεις σχεδόν κάθε μέρα. Το σκυλί σίγουρα θα είδε πολύ περισσότερες μπεκάτσες. Εγώ καταγράφω μόνο όσες βλέπω.

Προσπαθώ να μην κάνω διπλές καταγραφές, δηλαδή διπλοσηκώματα. Πιστεύω ότι το συγκεκριμένο λάθος είναι πολύ μικρό, αμελητέο. Συνεχίζεται ο γλυκός καιρός βροχερός, αλλά παρόλα αυτά μπαίνουν μπεκάτσες.

Ενημερωνόμαστε ότι έχει πολύ κακό καιρό στην Ευρώπη και ειδικά στα Βαλκάνια με πάγους, χιόνια και ακραίες θερμοκρασίες. Εγώ περιμένω και άλλες μπεκάτσες…

Το σημαντικό είναι ότι εκτός από τα έλατα, πουρνάρια και τα πολύ ντυμένα, βρίσκω μπεκάτσες στα δάση βελανιδιάς. Για μένα είναι το πιο καλό, το πιο αποδοτικό, και το πιο ξεκούραστο κυνήγι στα δάση δρυός. Επίπεδα τα πιο πολλά μέρη, προσβάσιμα, όπου ελέγχεις τον σκύλο σου και μπορείς να μπλοκάρεις την μπεκάτσα μεταξύ σκύλου και κυνηγού.

Τις συναντήσεις που είχα μέσα σε τρεις ώρες φέτος άλλες χρονιές έπρεπε να κυνηγήσω διπλάσιο χρόνο και σε πιο δύσκολα τερέν.
Τις συναντήσεις που είχα μέσα σε τρεις ώρες φέτος άλλες χρονιές έπρεπε να κυνηγήσω διπλάσιο χρόνο και σε πιο δύσκολα τερέν.

Το μεγάλο μπαμ
Στις14 Νοεμβρίου αρχίζουν να μπαίνουν πολλά πουλιά. Στις 28 Νοεμβρίου ο καιρός ζορίζει. Πάγος. Οι μπεκάτσες κατεβαίνουν από τα έλατα και τα πουρνάρια στον κάμπο.

Γίνεται η μεγάλη κάθοδος, το μπάσιμο των μυρίων. Οι μπεκάτσες είναι πλέον παντού. Δυστυχώς για μένα, είναι η μοναδική χρονιά που δεν έχω κουτάβι. Ηταν ευκαιρία γι΄ αυτούς που έχουν χρονιάρικα σκυλιά να συναντήσουν μπεκάτσες σε εύκολα μέρη.

Από μέρα σε μέρα...

Η σεττερίνα βγαίνει εκτός για μία εβδομάδα. Η κοκερίνα ανταποκρίνεται επάξια στις υποχρεώσεις της και αποδεικνύεται για άλλη μία φορά ότι η ράτσα αυτή είναι αδικημένη στην Ελλάδα.

Η διαφορά με τη Σέτερ μου είναι ότι η κάλυψη του δάσους μεταξύ σέτερ-κόκερ είναι τρία προς ένα. Περπατάμε λίγο περισσότερο με το κόκερ, αλλά βλέπουμε (και τουφεκάμε) όλες τις μπεκάτσες που θα προγκήξουμε.

Αποφασίζω να κάνω πειράματα. Κυνηγάω με ένα Baikal, διαμετρήματος 20. ΟΙ κάννες κομμένες μούφα στους 61 πόντους. Τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά. Δεν το περίμενα από αυτό το όπλο.

Οι τυχεροί
Οι μπεκάτσες προτίμησαν τη χρονιά που μας πέρασε κάποια νησιά και την Πελοπόννησο. Οι συναντήσεις συνεχίστηκαν όπως φαίνεται και στο διάγραμμα μέχρι και τα μέσα Ιανουαρίου. Μετά «κόβω» λίγο την μπεκάτσα και αρχίζω να ασχολούμαι και με την τσίχλα. Αλλωστε στην περιοχή της Αρκαδίας συνήθως οι μπεκάτσες «πέφτουν» σε ικανοποιητικούς αριθμούς, και σε εύκολα τερέν, από τις 15 Νοέμβρη μέχρι και τις 15 Ιανουαρίου. Δύο μόνο μήνες δηλαδή. Οχι ότι μετά δεν έχει πουλιά αλλά τραβιούνται πιο ψηλά στα πουρνάρια, στα έλατα και σε πιο δύσκολα μέρη. Θέλει πολύ κόπο, πολύ καλά σκυλιά, και κυρίως… νιάτα.

Τη χρονιά τη χαρακτηρίζω εξαιρετική για δύο λόγους. Γιατί μπήκανε πουλιά απευθείας στα καλά μπεκατσοτόπια, δηλαδή τα δάση δρυός από νωρίς. Επίσης, μόνο με δύο το πολύ τρεις ώρες κυνήγι, είχες αρκετές συναντήσεις.

Τις συναντήσεις που είχα μέσα σε τρεις ώρες φέτος άλλες χρονιές έπρεπε να κυνηγήσω διπλάσιο χρόνο και σε πιο δύσκολα τερέν. Πολύ σημαντικό για έναν μπεκατσοκυνηγό είναι ότι φέτος ελάχιστες φορές δεν είδα ή δεν τουφέκισα έστω μία μπεκάτσα.

Ο μπεκατσοκυνηγός κυνηγάει πρώτα για το σκυλί του και μετά πολύ πιο πίσω για τον εαυτό του.

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;
Τα δεδομένα των διαγραμμάτων θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά (προς τα πάνω), αλλά πλέον στο κυνήγι της μπεκάτσας επιδιώκω πολλές συναντήσεις και αρκούμαι σε λίγα θηράματα στην τσάντα. Τα τελευταία χρόνια, όταν πάρω ένα ή δύο πουλιά είμαι ικανοποιημένος. Συνειδητά «κόβω» και απολαμβάνω τα σκυλιά. Με ικανοποιεί πλέον μια καλή τουφεκιά μια καλή φέρμα. Κυνηγάω αρκετά κυνήγια με μικρά διαμετρήματα cal 20, cal 36. Κυνηγάω με μονόκαννο, ελαφρά φυσίγγια με λίγα σκάγια, και γενικά με ευχαριστεί να βάζω στοιχήματα με τον εαυτό μου.

Ειδικά φέτος κυνήγησα μόνο σε τέσσερα μπεκατσοτόπια.

Πήρα το 54% των πουλιών που συνάντησα και με τα δύο σκυλιά μαζί. Η θήρευση σε ποσοστό επί τοις εκατό των πουλιών που συναντούσα, είτε κυνηγούσα με Σέτερ είτε με Κόκερ ήταν σχεδόν η ίδια. Και αυτό είναι πολύ εντυπωσιακό. Το ποσοστό επιτυχίας θεωρώ ότι είναι πολύ καλό, δεδομένου ότι κυνηγούσα μόνος. Το αποδίδω κυρίως στην καλή συνεργασία και επικοινωνία που είχα με τα σκυλιά.

Μπάμπης Γκαβάς
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μπάμπης Γκαβάς

Άλλα άρθρα

comments powered by Disqus

[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button